ทุ้มอยู่ในใจ

posted on 18 Mar 2011 12:02 by doro
ช่วงนี้กระแสหนัง "SuckSeed ห่วยขั้นเทพ" กำลังมาแรง
 
ข้าพเจ้าเองก็กำลังคลั่งไคล้หนังเรื่องนี้อยู่ไม่น้อย
 
เพราะว่า นักแสดงนำเรื่องนี้ เป็นเพื่อนร่วมรุ่น CUD 46 เหมือนข้าพเจ้า
 
เขาก็คือ "คุ้ง" หรือ พีช พชร จิราธิวัฒน์ นั่นเอง ซึ่งหนังได้เข้าหลังจากที่
 
ข้าพเจ้ากลับมาจาก ปัจฉิมนิเทศ ม.6 เพียงวันเดียว
 
คือ ปัจฉิมไปวันที่ 14 - 16 มี.ค.54 ณ โรงแรมภูริมาศ บีช แอนด์ สปา
 
จ.ระยอง น่าเสียดายที่ พีช ไม่ได้ไปปัจฉิมในครั้งนี้ ไม่งั้นพวกเรา
 
คงได้ไปดู SuckSeed พร้อมกันทั้งรุ่นแล้ว แถมยังอดดูฟรีอีกด้วย
 
 
 
 
เหตุผลที่ชื่อ entry ดันเป็นชื่อเพลงประกอบภาพยนตร์ดังกล่าว
 
เพราะว่า เพลงนี้ จะเกี่ยวข้องกับเนื้อหาที่ข้าพเจ้าจะเล่า ดังต่อไปนี้
 
 
14 มีนาคม 2554 ณ ร.ร.สาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายมัธยม
 
วันนี้ก็ไปทัศนศึกษาถึง 3 ที่ด้วยกัน จนกระทั่งถึงที่พักตอนเย็นๆ
กิจกรรมแรกในค่ำคืนนี้เป็นการแสดงละครของแต่ละห้อง
ซึ่งเล่าถึงความรู้สึกความผูกพันของพวกเรา CUD 46
และอาจารย์ที่เคารพรักทุกท่าน มีแซวบ้างอะไรบ้าง
ก็เป็นที่สนุกสนานของทุกๆคน
มันทำให้เรานึกถึงเหตุการณ์การณ์ต่างๆที่เคยเกิดขึ้น
เป็นประจำทุกวันตั้งแต่ขึ้นม.4 จนกระทั่งจบม.6 
อย่างห้องข้าพเจ้า (ม.6/1) ก็จะมีผู้ชายกลุ่มหนึ่ง
ชอบไปฟิตเนสเป็นประจำ และยังเล่นกล้าม
จนทั้งตัวมีแต่กล้ามเป็นมัดๆ (มันบ้า 5555)
และยังมีหมอดูประจำห้อง ซึ่งจะมีเพื่อนๆหลายห้องมา
ดูดวงกับแม่หมอคนนี้เป็นช่วงๆ
ม.6/3 ห้องนี้เหมือนฟ้าส่งมายังไงก้ไม่รู้ มีคู่รักเฉพาะในห้อง
ตั้งหลายคู่แหนะ แม้แต่เพื่อนสนิทข้าพเจ้าก็มีคู่แล้ว ถึง 2 คนด้วยกัน
ไม่น่าเชื่อเลยใช่มั้ย!! แต่ไม่แน่ว่า พวกเขา จะเป็นเนื้อคู่กันจริงหรือเปล่า
ยังไม่มีใครรู้
ม.6/4 รู้สึกห้องนี้นักแสดงเก่งๆเยอะนะ เห็นเล่นละครเก่งตั้งหลายคน
ไม่แน่ว่าอาจจะมีค่ายละครใหม่ ค่ายห้องสี่ ก็เป็นได้นะเออ
วันที่ 15 มีนาคม 2554
พวกเรานั่งไทม์แมชชีนกลับไปเมื่อสมัย ม.1 คือ พวกเราถูก
แบ่งตามห้องสมัย ม.1 นั่นแล และให้นำเสนอเรื่องราวต่างๆ
ตั้งแต่สมัยยังเป็นเด็ก จนกระทั่งโตเป็นผู้ใหญ่ที่สามารถยืดหยัด
ได้ในสังคม
ม.1/1 รำลึกสมัยยังอยู่อนุบาลกัน
ม.1/2 รำลึกสมัยประถมกัน จำได้มั้ย นมที่ทุกคนกินกันตอนเช้า นมหนองโพ
รสจืด กับ รสช็อกโกแลต (ซึ่งมีน้อยมากกกกก) แล้วก็ต้องตัดกรรไกรที่มุมถุงนม
แล้วใส่หลอดดูดลงไป แล้วก็ดูดอย่างเอร็ดอร่อยไง ดังคำกลอนต่อไปนี้
ม.1/3 เป็นการเล่าเรื่องตั้งแต่สมัย ม.1 ยัน ม.6
ม.1 - ทำกิจกรรมรับน้อง เชียร์สาธิต-จิตรลดา (ตอนนั้นรู้สึกว่า ทำไมรุ่นพี่ต้องว้ากด้วย)
ม.2 - งานหนักที่สุดในม.ต้น เพราะว่า ต้องอยู่เย็นทำบ้านเจนนิเฟอร์ Abstract
แล้วก็รูปในหลวง แถมยังต้องไปวิ่งเก็บระยะทางให้ได้ 20 km ในห้องฟิตเนส
ม.3 - ทำละครห้อง โดยบูรณาการโดยกลุ่มสาระศิลปะ
ม.4 - ทำละครห้อง Shakespere และ เป็นสตาฟฟ์สาธิต-จิตรลดา
ตอนนั้นข้าพเจ้ายังจำได้เลยว่า งานกร่อยมาก -*- แต่ไม่เป็นไร
เพราะนี่คือครั้งแรกที่ต้องทำงานด้วยกันทั้งรุ่น และก็มีเต้นประกอบเพลง
ของกลุ่มสาระภาษาต่างประเทศอีกด้วย
ม.5 - เป็นสตาฟฟ์กีฬาสาธิตสามัคคี ซึ่งก็ดีขึ้น (เล็กน้อย) กว่าตอนม.4
ม.6 - ปีสุดท้ายที่งานหนักที่สุดของที่สุด เพราะว่าต้นปีก็มีเพื่อนๆเรากลุ่มหนึ่ง
เป็นสภานักเรียนคอยจัดกิจกรรมต่างๆเพื่อโรงเรียน และเพื่อสังคม
และก็มี "คอนเสิร์ต ม.6" ซึ่งจัดเป็นประเพณีประจำทุกปี งานนี้ข้าพเจ้าประทับใจ
เพื่อนๆหลายคนที่เสียสละทำฉาก จัดคิวเพลง จัดหาเครื่องดนตรี จัดหาทุนทรัพย์ต่างๆ
และทุกคนก็ตั้งใจเล่นดนตรีอย่างเต็มที่ งานต่อมาก็เป็น "กีฬาสี" ซึ่งแต่ละสีก็ทำงาน
อย่างเข้มแข็งมาก ไม่ว่าจะทำละคร ซ้อมเชียร์ ซ้อมหลีด ออกแบบเทคนิคบนสแตนด์
ทาสีคัตเอาท์ ไม่น่าเชื่อว่าทุกคนจะช่วยเหลือเกื้อกูลกันได้เพียงนี้
ม.1/4 ได้นำเสนอวิธีการเตรียมตัวเข้าสู่มหาวิทยาลัย
ม.1/5 สรุปจาก ม.1/3
ม.1/6 ดูรูปเอาเองนะ
ม.1/7 เป็นการสรุปเรื่องราวทั้งหมดที่ 6 ห้องแรกได้กล่าวมา
ค่ำคืนนี้ เป็นค่ำคืนที่สำคัญที่สุด เพื่อนๆคนไหนที่ไม่ค่อยได้คุยกันก็จะได้
พูดคุยกัน ขอโทษ ขอบคุณ เป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้พูดอีก
โดยเพื่อนๆสารภาพความในใจทุกสิ่งทุกอย่างและแลกเทียนกัน
เป็นเทียนที่แทนความรู้สึกที่มีต่อกันและกันตั้งแต่ก้าวเข้ามาในสาธิตจุฬาฯ
ก่อนที่จะก้าวออกจากรั้วแห่งมิตรภาพนี้ไป บางคนก้ร้องไห้ บางคนก้หัวเราะ
บางคนก็ยิ้มและขำกันความผิดพลาดของตัวเอง สิ่งที่ผิดพลาดไปก็ขอให้มันผ่านไป
ใครโกรธกันก็หายกัน ใครแอบชอบใครก็ได้บอกความรู้สึกดีดีนี้ออกไป
ใครติดหนี้บุญคุณอะไรก็ได้สะสางจนหมด
และค่ำคืนนี้ก็ยัง "ทุ้มอยู่ในใจ" ของเพื่อนๆ CUD 46 ทุกคนตลอดไป
16 มีนาคม 2554
ขอเก็บภาพนี้ไว้ เป็นความทรงจำที่ดีดี และจะ "ทุ้มอยู่ในใจ" เสมอไป
 
กล้องหมูป่า 6/5
กูร็อค!! ได้ข่าวว่านิ้วผิดทั้งกลุ่มเลย
จริงๆต้องท่าแบบนี้ต่างหาก เสล่อมาก - -"
และอย่าลืม ความทรงทรงจำดีๆ
 
ตลอด 12 ปี และ 15 ปี (สำหรับบคนที่อยู่ตั้งแต่อนุบาล)
ขอให้มัน "ทุ้มอยู่ในใจ" ของเพื่อนๆ CUD 46 ทุกคนนะคะ
 
เจอกันอย่าลืมทักกันด้วย
 
ขอให้ทุกคนโชคดี :D

edit @ 18 Mar 2011 15:28:06 by ĠǾǿĐŷ▬§Ħŀŋą€

Comment

Comment:

Tweet

เม้นกลับช้าไปนิดนึงนะกู๊ด 555+ พึ่งเข้ามาเช็คบล็อคอีกรอบ (เขียนรายละเอียดกิจกรรมเยอะกว่าเราอีก!!!) ยังไง เราก็CUD'46 ถึงแม้ว่าเราจะแยกหนีไปอยู่พระจอมเกล้าลาดกระบังกับไชโป๊กับไอ่โฟรทสามคน แต่ว่างๆ ก็จะมาเยี่ยมเยียนสถานที่ ณ จามจุรีเติบใหญ่ (แหงสิ จะมาหาว่าที่คุณหมอฟันด้วย) โอกาสหน้าคงได้เจอกันนะ

#3 By DaiFuKuZaa on 2011-05-21 09:18

เข้าwww.exteen.com แล้วเริ่มเขียนบล็อกได้เลยจ้า

#2 By ĠǾǿĐŷ▬§Ħŀŋą€ on 2011-03-28 14:02

มันมีสมัครสมาชิกมะ จาได้สมัครไว้ - -*

#1 By Win (161.200.26.197) on 2011-03-28 11:11