สิ่งมีชีวิตชาวเพโคปองที่ใสซื่อแต่ติงต๊องสุดฤทธิ์

1 ปีให้หลัง กับบรรยากาศค่อนข้างจะเปลี่ยวรอบๆโรงเรียน ฟ้าฝนที่ไม่ค่อยเป็นใจเท่าไหร่ [จะตกแหล่มิตกแหล่ น้ำจะท่วมสนามมั้ยวะ] ได้หวนกลับมาอีกครั้ง คราวนี้ข้าพเจ้าก็เป็นเด็กม.ปลายอย่างสมบูรณ์ จากเดิมได้ร่วมเฮฮาปาร์ตี้กับเพื่อนๆน้องๆ รุ่นพี่ให้ทำอะไรก็ทำ บัดนี้ต้องรับภาระในการดุแลน้องๆเหล่านั้นร่วมกับพี่ๆม.5 เรานี่แหละต้องกำหนดว่าน้องทำอะไร รวมไปถึงการวิเคราะห์แก้ไขปัญหาเหล่านั้นไปด้วยกันอีกคับผม

Week1 [8-10 Oct] เปิดค่าย ณ ห้องวงโยที่เดิม ท่านประธานของเราได้สาธยายกฎของค่ายนี้ และที่สำคัญเกม 2 เกมที่เรานิยมเล่นกันมารุ่นต่อรุ่น “ปอบ” กับ “บัดดี้” ยังคงจำได้กับนะครับ ช่วงเช้า ข้าพเจ้าจับน้องม.1 (เอมมี่) ที่ประกอบคลาริเน็ทเป่าแล้ว มาติวเข้มกับหลักสูตรไซโคร ซึ่งเป็นการฝึกปฏิบัติเครื่องอย่างเคร่งครัด ซึ่งครอบคลุมทักษะที่สำคัญทั้งการออกเสียง การตัดลิ้น ฯลฯ อย่างตัวต่อตัว ซึ่งได้ผลเป็นที่น่าพอใจ ส่วนอีกคน (น้ำเมย) ยังต้องฝึกเป่า mouthpiece ให้แข็งกว่านี้ ตั้งเทอมนึงแล้วนะ!! จะบอกว่าเด็กคนนี้มีปัญหาเรื่องสมาธิสั้นก็เลยช้ากว่าคนอื่น เข้าใจด้วย  

ช่วงบ่าย เหล่าสตาฟฟ์ม.ปลายจับน้องๆของเราทบทวน Basic “อย่างเร่งรัด” จาก 4 ก้าว 4 steps ยัน On Time ภายในวันเดียวซะอย่างนั้น!! {{{(>_<)}}} ผลก้คือ น้องเดินโหลยโท่ยมากกกกกกกกกก เท่าที่ดู บางคนยังเดินตัวโยกอยู่เลย โดยที่สตาฟฟ์เองยังเบลอๆอยู่เลย เพราะสตาฟฟ์ของเราลืมคิดไปว่า Basic เหล่านี้มันต้องค่อยๆสั่งสมมาทีละน้อย ไม่ใช่ว่าจะรวบรัดได้แล้วจะเก่งเอง มันไม่ช่ายยยยยยยยย ไม่กี่วันต่อมาข้าพเจ้าก็โดนปอบยำไปรียบร้อย ขณะไปกินน้ำ 555555 แต่ด้วยระยะเวลาอันน้อยนิด เหล่ารุ่นพี่ทุกคนต้องเป่าเพลงได้แล้ว!!

Week 2 [13-17 Oct]      ค่ายนี้ยาวเป็นพิเศษ ค้างตั้งแต่จันทร์ยันศุกร์เลย จากปัญหาที่พบเมื่อ week แรก ทำให้เราตระหนักว่า น้องไม่เข้าใจวิธีเล่นเกมปอบ!! อ้าวกรรมเวรร ท่านประธานอธิบายไม่เครียร์เหรอครับ เอางี้ วิธีเล่นก็คือ สมมติว่าเราเดินคนเดียว เรามีโอกาสถูกปอบฆ่าได้ทุกเมื่อ โดยที่ปอบจะชูบัตรปอบออกมาแล้วบอกว่าเราตายแล้ว คนตายแล้วถ้าหากไปเดินกับคนเป็น คนเป็นก็ตายได้เหมือนกัน เว้นแต่มียันต์ซึ่งเรามีโอกาสรอดตายไปครั้งนึงแล้วปอบก็จะยึดบัตรยันต์ไป แต่ปอบก็มีจุดจบของปอบเช่นกัน ซึ่ง ”หมอผี” จะมาจัดการกับปอบเอง โดยที่ปอบต้องเจตนาจะฆ่าก่อนนะแล้วหมอค่อยเก้บปอบไป OK มั้ยน้อง!! 

สุดท้ายก็จับฉลากใหม่เลย ง่ายดี

 Week นี้เริ่มซ้อมโหดมากขึ้นล่ะ คราวนี้นอกจากเพลงได้แล้ว basic ต้องแกร่งด้วย ซึ่งสตาฟฟ์ของเราได้ให้ฝึกก้าวแรกเพื่อเช็คความพร้อมในการออกเท้า รวมถึงแบบฝึกหัดที่ช่วยในการรีดเท้าให้ถูกต้อง จะได้เดินตัวนิ่งๆไง!! และที่หนีไม่พ้นคือ เซตนรก (Hell Sets) ซึ่งก็คือการวิ่งสลับกับเป่า ปีนี้เบาๆหน่อย scale Bb concert ตัวละ 8 จังหวะ/วิ่ง 2 รอบ/เป่าเดินจุฬา/วิ่ง 2 รอบ/เป่าทั้งเซต (The Star Manhattan เดินจุฬา)/วิ่งอีก2 รอบ จบ!!  พอมากลางๆสัปดาห์ รุ่นพี่เริ่มแจก set ล่ะ (set คือบทลงโทษเวลาทำผิด จะต้องแก้ไขหลังเลิกซ้อม)

แต่อย่างไรก็ดีเมื่อรุ่นพี่แจกเซตไป รุ่นพี่ก็ต้องรับผิดชอบเซตเท่าที่มีด้วย อย่างเช่น วันที่ 15 ต.ค. เวลาประมาณ 21.30 น. รุ่นพี่สตาฟฟ์ได้รับเซตไปทั้ง 300 เซต การลงโทษของเหล่าสตาฟฟ์คือ แบ่งกันวิดพื้น (เซตละหนึ่งครั้ง) ให้ครบ 300 เซต สตาฟฟ์ประมาณ 10 กว่าคนอดทนทรหดวิดพื้นด้วยกัน สตาฟฟ์ (♂) บางคนเสียสละวิดพื้นป๊มให้ครบ 300 เซตเร็วๆ น้องๆกำลังนั่งดูอยู่ บ้างก็หัวเราะ บ้างก็สงสาร ช่างเป็นภาพแห่งประวัติศาสตร์ที่วงโยธวาทิตสาธิตจุฬาฯฝ่ายมัธยมต้องจารึกเอาไว้ (ดีตรงไหนฟะ!!)  แต่ที่น่าอนาถที่สุดคือ ข้าพเจ้ากับสตาฟฟ์อีกคนนึง (ยุ้ย) พาน้องลงมาโดยไม่ได้ปิดไฟไม่ได้ล็อคประตูห้องวง ก็วิดพื้นด้วยกันไปตามระเบียบ.........  

พอใกล้ๆจะหมดสัปดาห์นี่แหละ กำลังวังของข้าพเจ้าถูกดูดออกไปโดยมาก เรี่ยวแรงที่ใช้ต่อกรกับปัญหาที่รุ่นน้องก่อไว้ก็เริ่มไม่เหลือ สุดท้ายพยุงตัวเองไว้ไม่อยู่ ยอมพลีกายให้ปอบ 2 ตัวไปโดยดุษฎี ให้ปอบนั้นได้อิ่มสักครา [แต่อีกใจนึงคิดว่า มรึงทำกับกรูได้เพียงนี้เชียวรึ จำไล้เลยมรึง!!]

17 ต.ค. ไปดูเกรด สำหรับข้าพเจ้าแล้ว ได้เรียน (และซ้อม) อย่างเต็มที่ ปราฏกว่าได้คะแนนเกิน 80% ทุกวิชาเลยยยยย หมายความว่าข้าพเจ้าได้เกรด 4 ล่ะ แต่ที่แปลกคือ ทำไมเคมีได้น้อยสุดเลย ทั้งๆที่ฟิสิกส์ได้เยอะกว่า (ขอขอบคุณอ.ชูชัยอย่างสุดซึ้ง แม้ว่าคะแนนสอบจะไม่ได้เลิศขนาดนั้น )

เดี๋ยวมีต่อนะครับ อ่านๆกันไปก่อน>>>

edit @ 29 Oct 2008 14:39:53 by ĠǾǿĐŷ▬§Ħŀŋą€

edit @ 29 Oct 2008 16:26:30 by ĠǾǿĐŷ▬§Ħŀŋą€