ป่วยง่ะ

posted on 22 Sep 2007 21:05 by doro in diary

ทรมานมากมาย ทำไมท่านพ่อต้องเอาเชื้อหวัดมาแพร่ในบ้านด้วย

คือท่านพ่อเริ่มไอโขกๆเมื่อเดือนก่อนแล้วล่ะ จากนั้นข้าน้อยก็ติดจากท่านพ่อเต็มๆ

แถมท่านแม่ก็ไปติดจากรถไฟฟ้าแล้วมาแพร่ซ้ำสอง เคราะห์ซ้ำกรรมซัด

วันแรกที่รู้สึกว่าสังขารเริ่มมีอันเป็นไปคือ วันจันทร์ที่ 10 กันยายน 2550

วันนั้นเริ่มเจ็บที่ใต้ลิ้นเล็กน้อยแต่ ข้าน้อยก็ยังซ้อมวงโยต่อไป

จนกระทั่งวันพุธที่ 12 ก.ย. อาการยิ่งรุนแรงมากขึ้น มันเจ็บลิ้นจนไม่สามารถรวมวงได้เลย

ต้องนั่งรอน้องเรียนพิเศษถึง 5 โมง 45 คืนนั้นโทรไปหาท่านพี่บอกว่า..ไ ข้ ขึ้ น อ่ ะ แล้วท่านพี่ไม่ได้พูดอะไร

วันต่อมาต้องไปนอนห้องพยาบาลตอนคาบ5กับ6

และทำแบบนี้ 2 วันติดต่อกันเพราะไข้ขึ้นสูงจนไม่สามารถลากสังขารกลับไปเรียนต่อได้

แต่ถึงกระนั้นวันที่2 ไข้ลดแล้วก็แอบลากสังขารออกไปเต้นคอนเสิร์ตจนได้อ่ะนะขอรับ

แต่หลังจากนั้นน่ะสิขอรับ..ไข้ขึ้นสูงปรู๊ดปร๊าดมาเลย เ ว ร

เสาร์ที่ 15 ก.ย. คืนนั้นโทรไปหาท่านพี่ทั้งๆที่ยังนอนซมอยู่บนเตียง

คุยเรื่องสัพเพเหระไปเรื่อย ข้าน้อยก็เพิ่งรู้ว่าท่านพี่ก็มีสภาพเดียวกับข้าน้อยเลยคือ

นอนซมอยู่ห้องพยาบาลตลอดช่วงเช้าของวันที่14 ก.ย. (วันที่มีคอนเสิร์ตอ่ะ)

แถมยังเจ็บคออีกต่างหาก .....จนกระทั่งท่านแม่ออกมาจากห้องน้ำข้าน้อยจึงต้องวางสายไปเพราะกลัวท่านแม่ด่าว่าทำไมไม่นอน

นอนไม่หลับแล้วขอรับ..ข้าน้อยรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาก็เลยนั่งอ่านศิลปะจนถึง 4 ทุ่มครึ่ง

ก็ยังไม่อยากนอน..ทำไมถึงเป็นเช่นนั้นล่ะขอรับ ข้าน้อยงง??????

แต่มันแย่ลงตรงที่วันต่อมาไข้ก็กลับมาอีก คราวนี้ไม่อยากตื่นเลยจริงๆขอรับ

ทั้งหนาวทั้งเพลียมาด้วยกัน แถมไอมีเสมหะด้วย แม้แต่ยาปฏิชีวนะยังเอาไม่อยู่เลย เชื้อมันร้ายมากๆ

วันจันทร์ที่ 17 ก.ย. ข้าน้อยใส่เสื้ออย่างกะหิมะตกมาร.ร. บางคนก็ทักด้วยความเป็นห่วง

บางคนก็เยาะเย้ยล้อเลียน ตอนเย็นไปสลบเหมือดอยู่ที่ห้องวง ไม่มีคนมาข้องเกี่ยว

วันอังคารที่ 18 ก.ย. ข้าน้อยตัดสินใจไม่เปลี่ยนชุดพละเล่นทีมเด็ดขาด จะคอยนั่งเชียร์อยู่ตรงนี้

ตอนคาบงานช่างข้าน้อยต้องปิดปากเหมือนโดโรโระทำงานแต่ก็ยังไออยู่

วันพุธที่ 19 ก.ย. วันมุทิตาจิต ข้าน้อยทนไม่ไหวแล้วจึงไปนอนห้องพยาบาลทั้งวันไม่พบปะใครเลยเพราะไข้ขึ้นสูงถึง 38.6 องศา

ตอนเย็นกลับไปสลบที่ห้องวง คราวนี้มีคนมาเช็ดตัวให้ข้าน้อยถึง 2 คนแน่ะ

แต่ไม่มีท่านพี่หรอก เพราะท่านพี่ไม่ได้ดูแลข้าน้อยอะไรเลย ไม่ได้สนใจด้วยซ้ำ

..ไม่เป็นไรหรอกขอรับ ท่านอ.โอมโทรไปหาท่านพ่อบอกว่า

ข้าน้อยไข้สูงมากๆให้รับรับกลับไปด้วย แต่ว่าข้าน้อยก็ต้องรอน้องเรียนพิเศษด้วยนะ

เย็นนั่นท่านพ่อวิ่งลาดตระเวนหาร้านขายยาและซื้อยามาให้ข้าน้อยจนได้

แล้วข้าน้อยไข้ก็ลดลงมาในระดับนึงแล้ว จนตัดสินใจได้ว่าพรุ่งนี้จะหยุดอยู่บ้านเพื่อฟื้นไข้ก่อนสอบ

edit @ 13 Oct 2007 11:29:27 by ĠǾǿĐŷ▬§Ħŀŋą

edit @ 26 Oct 2007 13:07:31 by ĠǾǿĐŷ▬§Ħŀŋą€

Tags: sick11 Comments