เป็นอีกปีที่ข้าพเจ้าต้องมาเก็บตัวฝึกซ้อมวงโย และนอนค้างร.ร. สำหรับ
พิธีถวายสักการะอนุสาวรีย์รัชกาลที่ 5 ที่ลานพระบรมรูปทรงม้า พระที่นั่งอนันตสมาคม
วันปิยมหาราชไงเล่า......
ปีนี้รุ่นข้าพเจ้าเป็นสตาฟฟ์เต็มตัวแล้ว ภาระหน้าที่มันหนักหนาสาหัสเสียจริง
ค่ายนี้มีระยะเวลาถึง 3 อาทิตย์ แต่อาทิยต์แรกข้าพเจ้าไม่มาเพราะเตรียมตัวสอบ
PRE-ADMISSION และ GAT
(งวดนี้ไม่ได้สอบ PAT เพราะคะแนนรอบก.ค.เน่าบรรลัย)
ต้องขอโทษสตาฟฟ์คนอื่นๆที่ต้องเตรียมตัวสอบเหมือนข้าพเจ้าแต่ก็ต้องมาคุมน้องซ้อม
12 ต.ค.52 .....................ในที่สุดข้าพเจ้าก็เป็นไทได้เสียทีหลังจากฝ่าสนามสอบ
กลับมาอย่างสะบักสะบอม แล้วก็ได้ไปเหยียบห้องวงโยอีกครั้งหนึ่งงงงงง แต่ที่น่าแปลกคือ
ทำไมน้องม.1มันรังเกียจการซ้อมแถวจัง ได้ยินมาว่าโดดยกรุ่น!! แถมบ่นด้วยว่า
ซ้อมแถวน่าเบื่อ เหนื่อยก็เหนื่อย ซ้อมแล้วได้อะไร เออเข้าใจว่าน่าเบื่อนะน้อง
แต่น้องต้องออกงานอีกไม่ใช่หรอ แม้ว่าจะไม่ได้เดินงาน 23 ตุลาก็ตามที
13 ต.ค.52 ตอนบ่ายน้องม.1จำนวน 3 คน ถูกรุ่นพี่กักให้ซ้อมแถว 5555
รู้มั้ยทำไม เพราะประธานแกไม่ได้เขียนตารางซ้อมวันนี้ น้องมันเลยไม่รู้ว่า
ซ้อมแถวกี่โมงจะได้ไม่ต้องโดดกลับบ้าน ดีมากเจ้าค่ะ ส่วนข้าพเจ้านั่งกดเมทานอม
อยู่ข้างสนามเป็นระยะๆ
น้องม.1ที่โดนกักตัวไม่ให้โดดซ้อม
คืนนั้นอ.โอมให้ทุกคนจำโน้ตเพลง ARMY OF THE NILE
เป็นเพลงที่บรรยายประวัติศาสตร์อียิปต์สมัยที่อังกฤษกำลังล่าอาณานิคม
เมื่อประมาณ 400 ปีที่แล้ว บลาๆ.. ลองฟังดู
Army of the Nile.mp3 - Kenneth J. Alford Feat. Tokyo Kosei Wind Orchestra
ท่อน Trio รอบที่ 2 เป้นรอบที่คลาริเน็ทเป็นโซโลขึ้นมา (จริงๆต้องเรียก Soli
เพระเล่นหลายคน) กว่าข้าพเจ้าจะเป่าได้แบบปึ้กๆก็เกือบทั้งอาทิตย์แน่ะ ยากจริงๆ
เป่าได้ >>เป่ากับเพื่อนได้ >>เป่ากับเพื่อนกับน้องม.4ให้ตรง >>เป่าพร้อมกับเดิน
14 ต.ค.52 ประกาศคะแนนนนนน ทำไมเลขหลักมันน้อยกว่าเลขเสริม
เชื่อมั้ย เลขเสริมได้เกรด 4 เลขหลักแค่เกรด 3 หน่อยๆ เอาวะ..เทอมหน้า
เปลี่ยนอาจารย์แล้ว คะแนนก็น่าจะดีขึ้น แล้ววันนี้ก็ซ้อมกลางสนามทั้งวันด้วย
น้องม.1 4 คนถูกแยกออกมาว้อมต่างหาก แต่ทำไม้ทำไมมีเพียงหนึ่งเดียวมัน
ถึงได้เหยาะแหยะงี้วะ ที่ไหนได้มันเพิ่งผ่าตัดไส้ติ่งเมื่อเดือนที่แล้ววววว
ปั๊ดโธ่แล้วเมิงจะซ้อมทำไม ถามจิง??
ทรีโอรอบ 2 ที่คลาริเน็ทเป่า ตอนนี้มีแต่โน้ต1ที่พอถูๆไถๆได้ (มีโน้ต2เล่นล้อกับโน้ต1ด้วย)
15 ต.ค.52 มาแล้วคร้าบ เซตนรก เดี๋ยวนี้เรียก SETSURE เพราะทั้งวิ่งสลับกับเป่า
เหนื่อยๆอย่างเนี้ย ทำให้วันจริงเราเดินแล้วไม่เหนื่อย ชัวร์!! แต่วันแรกนี่สิ เหงื่อท่วมยิ่งกว่า
อาบน้ำที่น้ำตกไนแองการาเสียอีก ตอนเช้าสอนน้องเลี้ยวโค้งเพระวันจริงต้องเลี้ยวเป็นรูป U
ตอนบ่ายเช็ค 4 ก้าว คราวนี้ข้าพเจ้าได้คุมซ้อมเองด้วย เอ๋อแดกค่ะ!!! ทำไรมั่งเนี่ยสับสนไปหมดแล้ว
แต่ผลสุดท้ายก็ไม่เวิร์คเท่าไหร่
ตกกลางคืนก่อนซ้อมก็มีสันทนาการชิวๆ
ส่งสาร ต้องฟังดีๆเพราะภาษากวนตีนมากๆ
ต่อความยาว โดยใช้ทุกส่วนของร่างกายที่มี ไม่เว้นแม้แต่เชือกรองเท้า มือถือ ถุงเท้า แว่น กระเป่าตังค์ แบงค์
แจวเรือ อันไม่ทราบเหมือนกันว่าคิดได้ยังไง แจวจะไปฉี่ แจวจะไปฉี่ ขอเชิญมอสี่ลุกขึ้นมาแจว....
แจวไปหาป้าแดง แจวเรือไปหาป้าแดง (ป้าแดงคืออาจารย์ที่สอนเคมีห้อง3) ขอเชิญสีแดงลุดขึ้นมาแจว
อันนี้ไม่ได้ร้องค่ะ แจวเรือจะไปซื้อวิก แจวเรือจะไปซื้อวิก ขอเชิญเหรัญญิกลุกขึ้นมาแจว (ตำแหน่งข้าพเจ้าเองแหละ)
ม้าหมี่ (ขอโทษค่ะลืมแล้วมันคืออะไร)
16 ต.ค.52 Runthrough แค่ช่วงเช้า แถมทรีโอก็ไม่ตรงด้วย ไม่เป็นไร!! บ่ายฝนตกหนัก กลับบ้านเอาเสื้อไปซัก
สวัสดิการผู้กล้าหาญตรวจพบ มดรายวัน บริเวณเสบียงประจำวง ได้ทุกวัน น้องๆกินแล้วเก็บไม่เรียบร้อยเลย
ฝนตกตอนบ่ายเลยอด run ก็เลย...
ผ่านไปอาทิตย์แรก ทั้งล้า ทั้งเพลีย แฮงค์ไปไม่รู้กี่รอบตอนประชุมสตาฟฟ์ ประชุมทุกคืนค่ะ ประชุมเรื่องการซ้อมนี่แหละ
เอาปัญหาที่พบและผลลัพธ์ที่ได้ในแต่ละวันมาวิเคราะห์และแก้ไขต่อไป งานไมได้เหนื่อยเพราะใช้กำลังอย่างเดียว
ใช้สมองด้วย บางคืนเหนื่อยสุดๆเลยต้องออกมาประชุมบริเวณเสบียงขนม กินไปประชุมไป ได้บรรยากาศไปอีกแบบนะ
กล่าวถึงเกมที่เล่นกันตลอดค่าย เพื่อดูแลสมาชิกในค่าย มีอยู่2 เกมคือ
1. เกมปอบ ตัวละครมี ปอบ 3 คน หมอผี 2 คน ยันต์ 3 คน และคนธรรมดาที่เหลือ ปอบมีหน้าที่ฆ่า คนที่เดินคนเดียว
แล้วคนก็กลายเป็นวิญญาณ คนที่เดินกับวิญญาณ (กี่ตัวก็ได้) มีโอกาสเท่ากับคนที่เดินคนเดียว หากคนที่ปอบฆ่า มียันต์
อยู่กับตัว เขาก็จะมีโอกาสรอดไปได้หนึ่งครั้ง แล้วก็กลายเป็นคนธรรมดา และหากคนที่ปอบฆ่าเป็นหมอผี ปอบก็ตาย สมน้ำหน้า
แต่ถ้ายันต์กับหมอผีลืมบัตร (คนที่เป็นหมอผีหรือปอบหรือยันต์จะมีบัตรเฉพาะ เวลาฆ่าก็จะชูบัตรใส่) ก็ตายได้เหมือนกันนะ
2.เกมบัดดี้ จับได้ชื่อใครก็ให้ดูแลเขาให้ดี ให้น้ำ ให้ขนม โดยอย่าให้รู้ว่าเราเป็นคนดูแลเขา ส่วนบัดดี้ข้าพเจ้า
(เป็นใครนั้นค่อยบอกตอนท้ายนะ)
ข้าพเจ้าให้ บัตรส่วนลดดูหนังรถไฟฟ้ามาหานะเธอ คูปองแลกซื้อ AXE แบรนด์ซุปไก่ จำได้แค่นี้แหละ
19 ต.ค.52 ข้าพเจ้าเอาส้มมาด้วย ได้ยินว่าเด็กๆป่วยกันถ้วนหน้า กินซะเด็กน้อย!! "ส้มกู๊ดอร่อยนะคร้าบ" said สวัสดิการ
(พูดเองแต่มันไม่กิน) และวันนั้นก้มีวงโยของสาธิตปทุมวันมาดูการซ้อมของพวกเราเช่นเดียวกัน
ค่อยๆรีดเท้านะจ๊ะ
สตาฟฟ์เข้มแข็งกันดีค่ะ (ที่ยืนเท้าสะเอวอยู่น่ะ)
แถวสวย!!
เด็กปทุมวัน: สาธิตจุฬาเค้าซ้อมกันแบบนี้เองเหรอออ
20 ต.ค. 52 เฟินมาช่วยโน้ต 2 แล้ววววว (เดิมโน้ต 2 มีม.3เป่าคนเดียว แต่ตอนหลังน้องมันเจ๋งจริงมันจำโน้ตได้แล้ว) แต่ยังเป่าไม่ค่อยได้
มาถึงก็โดนปอบฆ่าเลย เป็นคนแรกในรุ่นข้าพเจ้าที่ตาย (แบบโง่มาก)
คืนนี้รับน้องม.1 แบ่งรุ่นพี่เป็นรุ่นๆคุนฐานแต่ละฐาน โดยแต่ละฐานละให้ข้อคิดต่างๆที่น้องๆควรจะรู้เวลาอยู่วงโยแห่งนี้
และฐานสุดท้าย (ของม.5) ให้น้องๆกินขนมและน้ำที่จัดไว้ให้หมด ใครคิดว่าแน่ไม่จริงหรือปล่อยให้เพื่อนๆกินจนท้องแตกตาย
ไม่ไหวก็ลุกออกไปได้เลย เดี๋ยวเพื่อนน้องกินเอง คนนั้นมันก็เพื่อนน้องเองจริงปะล่ะ
ฐานของ ม.2 (อันนี้รูปพี่ปั้น'41)
น้องม.1 (น้องเป่า) ได้รับอบรมสั่งสองจากรุ่นพี่
ฐานของม.5 ที่จะทดสอบกำลังใจของน้องๆม.1กันค่ะ
21 ต.ค.52 เวลาประมาณตีหนึ่ง จะมีพิธีศักดิ์สิทธิ์ที่น้องๆทุกคนต้องเจอ คือพิธีบายศรีสู่ขวัญ มีการผูกข้อมือน้อง
และตักเตือนน้องๆสิ่งที่ดีและสิ่งที่ควรแก้ไข ปีนี้มีน้องใหม่ 6 คน ม.1 4 คน ม.2 1 คน และม.4 1คน (ดรัมเมเยอร์ด้วยนะ)
รุ่นน้องบางคนเห็นร่าเริงได้ทุกวัน ข้าพเจ้าก็ได้เห็นด้านอีกด้านที่มองไม่เห็น เค้าเป็นคนเรียนเก่งแต่ด้วยความที่เป็นเด็กห้องคิง
ก็เลยเหนื่อยหน่อย เหนื่อยหลายเรื่อง เรื่องเรียน เรื่องเพื่อน น้องเอ๊ยยย พี่น่ะเจอมาหมดแล้ว พี่อยู่ม.5ไม่ได้แค่เรียนหนัก
หรือใช้ความคิดหนักๆอย่างเดียว ต้องเตรียมสอบ ดูแลน้องๆในวงอีก และบางทีพี่ก็ท้อเหมือนกัน ร้องไห้กี่รอบต่อกี่รอบ
(ร้องจนเพื่อนด่าว่าทำไมเอาแต่ร้องไห้ ทำไมไม่รู้จักพูดคุยระบายกับคนอื่น) และบางสิ่งที่พี่ทำแล้วน้องไม่ชอบ
พี่ก็ขอโทษด้วยและพี่จะไม่ทำอีก ถ้าทำก็ทำน้อยลงกว่าเดิม
จุดเทียมเล่มน้อยขึ้นส่องนำทาง
จุดไฟสว่างขึ้นกลางดวงใจ
ลบรอยความมือให้เลือนหายไป
สู้ทางเส้นชัยก้าวไปพร้อมกัน
ปั้งบายศรีให้น้องเกรซ (นี่แหละดรัมเมเยอร์ของเรา)
ปีนี้ข้าพเจ้ารู้สึกได้เลยว่า ข้าพเจ้าโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น เรียกร้องอะไรน้อยลง โวยวายน้อยลง ตั้งสติได้มากขึ้น
แต่ต้องดีกว่านี้ และดียิ่งขึ้นๆ
บางครั้งก็แอบเหงานะ ทำไมเพื่อนๆ (แม้แต่รุ่นน้อง) เริ่มมีแฟนเป็นจริงเป็นจัง
เชื่อเลย..มีแฟนตั้งแต่อายุน้อยๆ แล้วอนาคตล่ะจะเป็นยังไง ยังดูแลตัวเองไม่ค่อยได้แล้วจะไปดูแลคนอื่นได้อย่างไร
จริงที่ว่า แฟนไม่ได้มีไว้อยู่ด้วยกันตลอดเวลา แต่มีไว้ให้รู้ว่ายังมีใครสักคนที่รักเรา (รถไฟฟ้าฯ)
แต่ตอนนี้......
เราก็มีแล้วนิ คนที่รักเราอะ นั่งกินข้าวอยู่ที่บ้าน 2 คน พ่อกับแม่เราไง ไหนจะพี่จะน้องอีก ใช่มะ
น้ำเมย..กลับมาแล้ว แต่คงไม่ได้เล่นเพราะมาซ้อมอาทิตย์ละครั้ง แถมเพลงก็เล่นไม่ได้ เดินไม่ดี โอยยยยยย
เอางี้ คืนนี้ประชุมพาร์ทกัน!! เอาไงดี
22 ต.ค.52 วันล้างเครื่อง!! เหล่า woodwind ก็นั่งขัดนั่งเช็ดทุกซอกทุกมุมจนหลังขด ไม่อยากเชื่อว่าคลาริเน็ทน้อง
ปุ่มมันดำเน่าได้ถึงปานนี้ เน่าจนต้องให้รุ่นพี่ขัดต่อจนวาววับ แถมลงแลกเกอร์ที่ใช้ขัดเครื่องทองให้อีก จะได้ไม่ดำอีก
(รุ่นพี่แนะนำให้ใช้อะ บอกว่าทำให้เราไม่ต้องขัดบ่อยๆ แต่ทางที่ดี ขยันขัดกันหน่อยนะน้อง เวลาโลหะเจอน้ำเจอเหงื่อ
สักพักมันจะดำ แล้วมันขัดยากมากถึงมากที่สุด)
ปอบดักฆ่าอยู่ในห้องอ.โอม ทั้งห้องมีแต่วิญญาณลอยไปลอยมา แล้วข้าพเจ้าก็ไปแล้วเหมือนกัน คนๆต่อมาก็โดนปอบฆ่า
แม้แต่ยันต์กับหมอผีตัวที่หนึ่ง (พี่นน) ก็ไปแล้วเช่นกัน
คืนสุดท้ายก่อนเล่นจริง ก็ได้ Run รอบสุดท้าย ใส่หมวกกับรองเท้าเหมือนจริงเลย รันที่ลานจอดรถคณะครุศาสตร์
มีศิษย์เก่ามาดูกันถ้วนหน้า ก่อนนอนขัดรองเท้าซักหน่อย
รอบสุดท้ายแล้วสู้ๆ
ตามระเบียบพัก
23 ต.ค. 52 เล่นจริงแล้ว!! แต่ก่อนจะออกหมอผีตัวสุดท้ายทำบัตรหล่น ก่อนที่จะถูกปอบฆ่าตาย ซึ่งเป็นศพสุดท้ายพอดี
เชื่อเลยปอบรอดอยู่ตัวเดียวในค่าย ตัวเดียวจริงๆ นี่แหละปอบ
V
V
ปอบเสื้อสีชมพู
วันนั้นฝนดั๊นตกอีก ตกแปะๆ แต่พอใส่สูทเตรียมเล่นเท่านั้นแหละฝนหยุดพอดี เพราะบารมีของเรานี่เองที่ทำให้ได้เล่น
สมใจอยาก!!
ออกมาแล้วๆ
ถ้าไม่เจอวงโยร.ร.วัดสุทธิวราราม แปลว่าเรามาไม่ถึง ลานพระบรมรูปทรมม้า จริงๆ กี่แถวมิอาจนับได้เพราะคนเค้าเยอะ
มีทั้งรุ่นพ่อรุ่นลูกมาเดินด้วยกัน เยอะจนไม่รู้จะพูดยังไง เยอะจนต้องจัดตอน7 (สาธิตจุฬาแค่ตอน 5 เอง)
วงโยของวัดสุทธิ เห็นแล้วจะหนาวววววว
หลังจากนิสิตจุฬาถวายบังคมเสร็จ......
Finaleeeee โจ๊กที่กุแ ด ก เมื่อเช้ามันย่อยไปหมดแล้ว กุไม่ไหวแล้ววววว
บ่นนิดนึง ป้าจุกแกเพิ่งกลับมาจากบางแสนรีบมาทำโจ๊กให้วงโยกิน ก็เลยทำได้ไม่เยอะ ได้แค่จานเดียว
+น้ำแดงอีก 2 แก้ว รู้เลยทำไมปี้นี้แทบจะเป็นลมเกือบทุกคน เดินจุฬาตอนสุดท้ายแทบทรุดอยู่ตรงนั้นเลย
ใครไม่ไหวยกมือขึ้นนน
พาร์ทเรา.... จบจากสำนักบู๊ลิ้มทุกคน วิทยายุทธเป็นเลิศทุกคน
น้องม.1 (เหรียญ เจียง เป่า)
รายชื่อคนตาย (ความจริงมีอีกนะแต่ไม่ยอมเขียนกัน)
จบแล้วค่าย 23 ตุลา 52 หลังจากนี้ข้าพเจ้าขอหยุดงานแบบถาวร เพราะให้สัจจะกับพ่อไว้ว่าจะอ่านหนังสือ
เตรียม admission คราวนี้เอาจริง!! แต่ยังไงก็ยังไปสิงสถิตที่ห้องวงโย เหมือนเดิม กร๊ากๆ เพียงแต่ไม่ค่อยแตะ
เครื่องซ้อมก้แค่นั้นเอง แค่นี้คุณพ่อคุณแม่ก็สบายใจได้แล้ว
ขอบคุณน้องม.1ที่รู้ซึ้งถึงการซ้อมแถว อย่าหนีไปอีกนะขอร้องงงงงง
ขอบคุณสตาฟฟ์ที่แฮงค์ไปแล้วหลายคน รักจริงๆสตาฟฟ์รุ่นนี้ พวกคุณสุดยอดมากๆ
ขอบคุณท่านประธานที่บ่นจนคอแหบ (เสีบงแหบและเจ็บคอ)
ขอบคุณสวัสดิการที่ดูแลเสบียงไม่ให้ "มดรายวัน" มารุกราน
ขอบคุณปอบที่ขยันฆ่าคนได้หมดค่าย สุดยอดดดดดดดด
ขอบคุณเหรัญญิก(ก็กุไง)ที่อุตส่าห์เบิกคนละ 100 บาท มาให้น้องกาน กับ อีสวัสดิการ
ลืมบอกว่ามันเป็นปอบทั้งคู่ ไอ้ที่รอดน่ะคนหลังค่ะ
ขอบคุณฝ่ายเสื้อผ้าที่เตือนเรื่องเอี๊ยม เสื้อ/ถุงเท้าสีดำ หมวก สูท ว่าครบแหล่มิครบแหล่
ขอบคุณน้องๆที่อุตส่าห์ลากสังขารมาซ้อม และตั้งใจซ้อมมาโดยตลอด 3 อาทิตย์
ขอบคุณทุกๆคนที่สุข ทุกข์ เหนื่อย เฮฮามาด้วยกัน
ขอบคุณทุกคนที่มาเล่นดนตรีด้วยกัน (ประโยคเด็ดของอ.โอม)
edit @ 27 Oct 2009 16:37:04 by ĠǾǿĐŷ▬§Ħŀŋą€
edit @ 27 Oct 2009 16:42:07 by ĠǾǿĐŷ▬§Ħŀŋą€
