สิ่งมีชีวิตชาวเพโคปองที่ใสซื่อแต่ติงต๊องสุดฤทธิ์

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วเพียงสายลมพัดผ่าน

อีกปีเดียวเราก็จะแก่ที่สุดในร.ร.นี้แล้ว

พวกเรา ม.5 CUD 46 จึงได้มอบของขวัญ

สุดล้ำค่าให้แก่พวกพี่ๆ ด้วยบทเพลงอันเรียบง่าย

แต่มีคุณค่ายิ่งนัก คือ เพลง

 

อยากให้ช่วงเวลาเหล่านี้อยู่กับเราไปนานๆได้ไหม

เศร้าเหมือนกันนะ เราว่า เกือบจะร้องไห้หลายรอบแล้ว (ขอใช้สรรพนาม "เรา" นะ)

อยากจะบอกความในใจกับพี่ๆเค้า

โดยเฉพาะ CUDMB 45

 

พี่บิ๊ก.. รุ่นพี่ที่เราแอบชอบ แม้ว่าพี่แกจะไม่ได้ชอบเราก็ตาม เป็นรุ่นพี่ที่อ่อนโยน

กว่าใครๆในรุ่น หัวดีอีกต่างหาก เราประทับใจตอนที่พี่เค้าทำงานกีฬาสีในตำแห่งประธานสีแสด

ในคอนเซ็ปท์ "นาซี" สุดยอดมากค่ะ!!

 

พี่ขวัญ.. เป็นรุ่นพี่ที่สุภาพต่อรุ่นน้องมากเลยทีเดียว ทำงานก็เก่ง เรียนก็เก่ง ตอนเป็นรองประธาน

สภานักเรียนพี่แกทำงานคล่อง แถมยังทำโครงการอื่นๆอีกเพียบ

 

พี่โซนี่.. วันๆชอบเล่นกับตัวเองไม่รู้ทำไม บางทีก็เล่นเชลโล บางทีนั่งสเก็ตรูปเงียบๆ

 

พี่หน่อง.. ท่านประธานสีเหลือง ในคอนเซ็ปท์ของ "Campus" พี่แกทำงานเก่งมากแต่เรื่องเรียนก็พอไหว 

 

พี่แปม.. อดีตดรัมเมเยอร์ของร.ร. สวย เริด เชิด ได้อีก

 

ขอให้พี่ๆทุกคนโชคดีกับโลกใบใหม่นะคะ...

หลังจากเคารพธงชาติเสร็จแล้วก่อนที่จะออกเดินทาง

พวกเราม.5ต้องไปใช้สิทธิเลือกตั้งประธานสภานักเรียน

ซึ่งมีผู้สมัครถึง 3 คน

เบอร์หนึ่ง - หยา 5/2

 

เบอร์สอง - แป๋ม 5/3

 

และเบอร์สาม เป๋าเป่า - 5/1 (ห้องข้าพเจ้าเอง)

 

ผู้สมัครแต่ละคนต่างก็พยายามนำเสนอนโยบายของตัวเอง

และหาเสียงกันอย่างดุเดือด โดยเฉพาะเบอร์หนึ่งมีแต่ใบหน้า

ของ "หยา" เต็มไปหมด..

 

โอเคคราวนี้เราก็ออกเดินทางไปยัง สำนักช่างสิบหมู่

ข้างร.ร.มหิดลวิทยานุสรณ์ (ใหญ่กว่าที่คิดแฮะ)

เป็นศูนย์รวมศิลปะงานช่างถึง 10 แขนง โดยที่ม.5

แบ่งกลุ่มกันไปทำแต่ละสาขาเป็นฐานๆ เอาเข้าจริงมีแค่ 8 ฐาน

กลุ่มของข้าพเจ้าได้ไปทำเซรามิก

 ได้ปั้นดินเหนียวเป็นรูปถ้วยชามต่างๆ แต่ด้วยเวลาอันจำกัด

ทำให้เผาไม่ทัน จึงไม่ได้นำผลงานกลับบ้าน

ผลงานที่ไม่ได้เอากลับบ้าน --*

รวมแก๊งค์เลย

 

ไม่เป็นไรเรายังมีต่อภาคบ่าย

ก่อนที่จะเริ่มทำชิ้นต่อไป พวกเราก้ได้ไปเดินรอบๆ ซึ่งเค้าทำ

กระจกสี (เรียกว่าไรหว่าลืม)

 ปูนปั้น (เหม็นกลิ่นปูน--*)

วิธีการวาดหัวโขน (เจ๋งจริงค่ะ)

ลงรักปิดทอง เขียนลายรดน้ำ

มีทำแหวนด้วยนะ สวยด้วย

ภาคบ่ายพวกเราไปเขียนลายที่คั่นหนังสือ ^^

นึกถึงจิตรกรรมฝาผนังนั่นแหละ แบบนั้นเลย

คราวนี้ได้ผลงานกลับบ้านจริงๆ

 

พอเวลาเหลือก็ไปทำแหวนต่อ แต่ว่า...

ลวดทำแหวนหมดแล้วอา...อดเลย

 

กลับมาถึงร.ร. จึงรีบไปดูผลการเลือกตั้ง

ปรากฏว่า เบอร์หนึ่งคะแนนเสียงนี่ขาดลอย

ด้วยคะแนน 770 เสียง เบอร์สอง 214

และเบอร์สาม 128 ซึ่งเทียบกับเบอร์หนึ่งอย่างไม่ติดฝุ่น

 

เค้าร้ายยยยย...................

 

ได้ข่าวว่า oo ช่วย she หาเสียงอย่างสุดความสามารถ

ถึงกับแต่งกลอนแถลงนโยบายอย่างแยบคาย!!

 

oo ร้ายกว่า 5555555

edit @ 29 Jan 2010 16:13:18 by ĠǾǿĐŷ▬§Ħŀŋą€

ด้วยนักเรียนชั้น ม.5/1 ร.ร.สาธิตจุฬาฯฝ่ายมัธยม

จะจัดกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์ในวันที่ 9-10 ม.ค. 2553

ณ ศูนย์อนุรักษ์พันธุ์เต่าทะเล อ.สัตหีบ จ.ชลบุรี....

 

 

พวกเรา 5/1 ไปทำกิจกรรมที่ศูนย์อนุรักษ์พันธุ์เต่าทะเล

ท้องฟ้า ทะเลเป็นใจอย่างยิ่งเลยค่ะ มีมุมถ่ายรูปสวยๆมากมาย

วันนี้ข้าพเจ้าเกิดใส่กากด้านมืดซะอย่างนั้น ทำให้เกิดความรู้สึกว่า

 

"ข้าพเจ้าจะต้องถ่ายรูป (แรดๆ) กับ ooให้จงได้"

 

ข้าพเจ้าก็ลงๆตามพวก oo ไปหวังจะให้ oo ยอมต่อข้าพเจ้า

แต่นัง oo ก็ทำเป็นอาย

 

"ก็อายอะ"

 

เออช่างมัน

 

แก๊งค์ DIY

 

ขอแนะนำ อ.ไพโรจน์ โอ่งตั๋ว อาจารย์ดูแลกิจกรรม

 

ตอนบ่ายพวกเราก็ไปขัดบ่อเต่า เต่าตนุตัวเขื่องๆ

น่ารักๆ แต่ทั้งบ่อเต่าทั้งตัวเต่า ตะไคร่น้ำเกาะเต็มเลย

"มามะ มาขัดน้องเต่ากัน" แถมน้องเต่าก็ยอมให้ขัดอย่างสบายตัว

ขณะเดียวกันลำน้ำทะเลก็ค่อยๆไหลเข้ามาในบ่อเพื่อกำจัด

เศษตะไคร่น้ำออกไป

น้องเต่าน่ารัก~

 

เต่าตัวใหญ่หน่อยเลยต้องขัดกันหลายคน

อ่ะ..ขัดบ่ออีก เหนื่อยหน่อยนะ

แม้พี่ที่ศูนย์ฯจะให้เวลาพวกเราน้อยไปหน่อย แต่เป็นช่วงเวลาที่

สนุกสนานมากเลยทีเดียว ไม่รู้ว่าครั้งหนึ่งในชีวิตจะได้ทำแบบนี้

กับเพื่อนๆร่วมห้องได้อีกครั้งเมื่อไหร่ เป็นความทรงจำที่มีค่ายิ่งนัก

 

สาวก 5/1 ขอรับกระผม

 

อยู่ดีๆ oo วิ่งลงทะเลเฉยเลย มือถือกระเป๋าสตางค์ยังอยู่ในกุงเกง (นักเรียน)

โชคไม่ดี รองเท้าแตะสีฟ้าข้างหนึ่งลอยออกไปจากชายผั่งเสียแล้วว

 

"กู๊ด!! กู๊ด!! ลงไปช่วย oo หน่อยๆ"

 

วินาทีนั้นข้าพเจ้ารู้สึกสับสนกับตัวเองยิ่งนัก

ใจหนึ่งอยากกระโดดลงไปหยิบรองเท้าข้างนั้น

แต่อีกใจก็ฉุกคิดได้ว่า ....กูไม่มีเสื้อเปลี่ยนนี่หว่า

(เพราะไม่ได้ค้าง) สุดท้าย oo ต้องเสี่ยงลงไปหยิบ

โดยที่ครึ่งล่างนั้นได้เปียกไปเรียบร้อย แถมมือถือ 2 เครื่อง

ก็ได้ไปสู่สุคติแล้วเจ้าข้า......

 

ช่วยไม่ได้ พวกเราก็ไปยัง Golden Sand Condominium

ซึ่งเพื่อนข้าพเจ้าคนหนึ่งเป้นเจ้าของอยู่

และสิ่งที่พวกเรานึกถึงเป็นอันดับแรกคือ

 

ทะเล!!!

ไม่ได้เล่นทะเลมานานนมแล้ว เย้~

แล้วก็โดดลงทะเลทันใด

ทะเลสัตหีบช่างใสสะอาดยิ่งนัก อ๊ายยยยยยยยย

แต่ oo ไม่ยอมลงเนื่องจากเจ็บเท้า..ว้า

 

ตกเย็นพวกเราก็ไปรับประทานอาหารเย็นด้วยกัน

บางส่วนต้องกลับกรุงเทพก่อน (รวมทั้งข้าพเจ้าด้วย)

เพราะวันรุ่งขึ้นต้องผจญกับสนามสอบ CU-TEP

 

ขณะที่ข้าพเจ้าอยู่บนรถนั้น ไม่มีวินาทีไหนเลยที่

ไม่มี oo อยู่ในห้วยความคิด วันนี้ทำอะไรกับ oo ไว้ล่ะ

รู้สึกไม่ดีเลย แต่ไม่อยากพูดมากกว่านี้แล้ว

หารู้ไม่ว่า ที่ oo ไม่ยอมให้ทำตามที่ข้าพเจ้าต้องการอันเนื่องมาจาก

oo เค้า ใ ห้ เ กี ย ร ติ ข้าพเจ้ามากขนาดไหนที่จะใช้สิทธิ์

 

ไม่แตะเนื้อต้องตัวข้าพเจ้า!!

 

แล้วที่บอกว่า อาย น่ะ

คือ oo เค้ารักข้าพเจ้าจริงๆ

 

ถึงไม่อยากให้ทำอะไรประเจิดประเจ้อ น่าเกลียดๆ บัดสีบัดเถลิง

เหมือนอย่างที่ข้าพเจ้าคิดอยู่นั้นแล... ถ้า oo ยั้งใจไม่อยู่นะ

ป่านนี้ข้าพเจ้าก็คงไม่เหลือคุณค่าพอให้ oo หวงแหนอีกแล้ว

 

ตรัสรู้แล้ว!!

------------------------------------------------

 10 ม.ค.53

ข้าพเจ้า เป๋าเป่า แนท ปั๊บ ที นัตตี้ ออม ขวัญ

(พวกที่กลับชลบุรีก่อน) ได้ไปสอบ CU-TEP

Listening พูดค่อนข้างเร็วแต่พอทำทัน บ้าง

Reading ถ้าอ่านช้าๆหน่อยก็ทำได้ไม่มีปัญหา แต่มึนค่ะ

Writing พอได้แหละ 5555

 

จบแระ เม้นด้วยนะขอรับ

edit @ 10 Jan 2010 20:30:31 by ĠǾǿĐŷ▬§Ħŀŋą€

edit @ 11 Jan 2010 20:29:51 by ĠǾǿĐŷ▬§Ħŀŋą€

edit @ 11 Jan 2010 20:40:34 by ĠǾǿĐŷ▬§Ħŀŋą€

edit @ 29 Jan 2010 17:42:49 by ĠǾǿĐŷ▬§Ħŀŋą€